Mikroczipy — najważniejsze informacje dla właściciela zwierzęcia

Mikroczipowanie zwierząt to jeden z najskuteczniejszych sposobów zapewnienia ich identyfikacji. W Polsce obowiązek mikroczipowania dotyczy psów z kilkunastu ras uznawanych za potencjalnie niebezpieczne, ale praktyka ta jest zalecana dla wszystkich zwierząt domowych.

Co to jest mikroczip?

Mikroczip to urządzenie wielkości ziarnka ryżu, wszczepiane podskórnie zwierzęciu. Zawiera unikalny 15-cyfrowy numer identyfikacyjny, który można odczytać za pomocą skanera.

Mikroczip nie śledzi pozycji zwierzęcia — nie jest to GPS. Służy wyłącznie do identyfikacji po odczytaniu.

Obowiązek mikroczipowania w Polsce

Zgodnie z rozporządzeniami dotyczącymi ras psów uznanych za agresywne, właściciele tych psów mają obowiązek:

• Mikroczipowania zwierzęcia
• Rejestracji w odpowiednim rejestrze
• Zgłoszenia zmiany właściciela lub śmierci zwierzęcia

Dla pozostałych ras mikroczipowanie jest zalecane, ale nieobowiązkowe.

Dlaczego warto mikroczipować każdego psa?

Łatwiejsze odzyskanie zaginionego psa

Gdy zgubiony pies trafi do schroniska lub gabinetu weterynaryjnego, personel może odczytać mikroczip i skontaktować się z właścicielem.

Dowód własności

W przypadku sporu o własność zwierzęcia, mikroczip może stanowić dowód.

Podróże za granicę

W wielu krajach UE mikroczipowanie jest wymogiem do przekraczania granicy z psem.

Jak przebiega mikroczipowanie?

Mikroczip wszczepia weterynarz. Zabieg jest krótki i minimnie bolesny — podobny do szczepienia. Koszt wynosi zazwyczaj od 50 do 150 złotych.

Po wszczepieniu mikroczipa należy zarejestrować zwierzę w jednym z polskich rejestrów mikroczipów (np. AMICUS).

Co zrobić, gdy pies zaginął?

1. Zgłoś zaginięcie na policję i do lokalnego schroniska
2. Podaj numer mikroczipa, który powinien być wpisany w paszporcie zwierzęcia
3. Skontaktuj się z rejestrem mikroczipów i zaznacz zwierzę jako zaginione
4. Rozwieszaj ogłoszenia i korzystaj z internetowych baz zaginionych zwierząt