Zamknęła psy w mieszkaniu i pojechała na wakacje. Wyrok sądu w Zgierzu

W połowie czerwca 2026 roku media opisały wyrok Sądu Rejonowego w Zgierzu: 23-letnia kobieta z Nakielnicy została skazana na rok i sześć miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności oraz dwunastoletni zakaz posiadania zwierząt. Zostawiła dwa psy w zamkniętym mieszkaniu na trzy tygodnie, wyjeżdżając na wakacje. Jeden z psów nie przeżył. Sprawa wróciła do dyskusji ważne pytanie: gdzie kończy się „nieodpowiedzialność” i zaczyna przestępstwo?

Co wynika z mediów o sprawie ze Zgierza

Według relacji prasowych z 18 czerwca 2026 roku wyrok wydała sędzia Agnieszka Zakrzewska z Sądu Rejonowego w Zgierzu. Sąd zakwalifikował zachowanie właścicielki psów jako znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem — na podstawie art. 35 ust. 1a i ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt. Media podały, że kara obejmuje też nawiązkę na cel związany z ochroną zwierząt.

Obok kary pozbawienia wolności i dwunastoletniego zakazu posiadania zwierząt, sąd orzekł przepadek drugiego, ocalałego psa.

Ważna uwaga: wyrok Sądu Rejonowego jest nieprawomocny. Sprawa może trafić do Sądu Okręgowego. Prokurator Hubert Wrzawiak — według tych samych doniesień — publicznie zakwestionował jedną z decyzji sądu, dotyczącą kwalifikacji czynu. Opisuję sprawę zgodnie z informacjami medialnymi, bez sygnatury akt, którą media nie podały.

Dlaczego zamknięcie psa w mieszkaniu to znęcanie — dosłownie z ustawy

Kiedy opiekun wyjeżdża i zamyka zwierzę w mieszkaniu bez dostępu do wody, jedzenia i opieki weterynaryjnej, wchodzi jednocześnie w kilka punktów definicji znęcania zawartej w art. 6 ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt (Dz.U. 2023 poz. 1580).

Punkt 10: „utrzymywanie zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania, w tym utrzymywanie ich w stanie rażącego zaniedbania lub niechlujstwa, bądź w pomieszczeniach albo klatkach uniemożliwiających im zachowanie naturalnej pozycji”

Punkt 11: „porzucenie zwierzęcia, a w szczególności psa lub kota, przez właściciela bądź przez inną osobę, pod której opieką zwierzę pozostaje”

Ustawa definiuje też, co to jest rażące zaniedbanie (art. 4 pkt 11): „drastyczne odstępstwo od określonych w ustawie norm postępowania ze zwierzęciem, a w szczególności utrzymywanie zwierzęcia w stanie zagłodzenia, brudu, nieleczonej choroby, w niewłaściwym pomieszczeniu i nadmiernej ciasnocie”.

Trzy tygodnie bez wody, jedzenia i jakiegokolwiek kontaktu z człowiekiem wyczerpuje tę definicję bez wątpliwości. Śmierć jednego z psów to tragiczny skutek — nie przesłanka do odmiennej kwalifikacji. Sąd potraktował ją jako element przemawiający za szczególnym okrucieństwem znęcania, a nie osobne przestępstwo zabójstwa zwierzęcia.

⚠️ Uwaga: Porzucenie i zamknięcie bez opieki to znęcanie się — niezależnie od tego, czy sprawca miał „zły zamiar”. Ustawa mówi o świadomym dopuszczeniu do zadawania bólu lub cierpień. Wyjazd na urlop i zostawienie psa samego w mieszkaniu na wiele tygodni spełnia ten warunek.

Co grozi za znęcanie nad zwierzętami — art. 35 u.o.z.

Przepisy są jednoznaczne i coraz surowsze w praktyce orzeczniczej.

Art. 35 ust. 1a: za znęcanie się — kara pozbawienia wolności do 3 lat.

Art. 35 ust. 2: jeśli sprawca działał ze szczególnym okrucieństwem — kara od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności.

Obok kary głównej sąd obligatoryjnie lub fakultatywnie orzeka:

• Przepadek zwierzęcia (art. 35 ust. 3) — jeśli sprawca jest jego właścicielem,
• Zakaz posiadania zwierząt (art. 35 ust. 3a/3b) — przy szczególnym okrucieństwie zakaz jest obowiązkowy i może wynosić od roku do 15 lat (art. 35 ust. 4b),
• Nawiązka (art. 35 ust. 5) — od 1000 zł do 100 000 zł na wskazany cel związany z ochroną zwierząt.

W sprawie ze Zgierza sąd orzekł właśnie tę pełną wiązkę: bezwzględne więzienie, zakaz posiadania zwierząt na 12 lat i nawiązkę.

📌 Zapamiętaj: Kara „w zawieszeniu” to wyjątek, nie reguła. Gdy pies zginął, a opiekun wiedział, że zostawia go bez opieki na długo — sądy coraz częściej orzekają bezwzględne pozbawienie wolności.

Dlaczego sąd orzekł bezwzględne więzienie

Decyzja o bezwzględnej karze — bez warunkowego zawieszenia — wynikła z kilku elementów, które zazwyczaj przemawiają na korzyść surowszego wyroku:

• Długi czas trwania: trzy tygodnie bez jakiejkolwiek opieki, wody i jedzenia,
• Śmierć jednego ze zwierząt: cierpienie zakończone zgonem to sygnał dla sądu, że cierpienie było ekstremalne,
• Brak działania naprawczego: nikt nie zorganizował opieki zastępczej w tak długim czasie,
• Świadomość ryzyka: osoba dorosła wyjeżdżająca na wakacje wie, że psy bez wody i jedzenia nie przeżyją kilku tygodni.

Sądy w Polsce od kilku lat zaostrzają praktykę orzeczniczą w sprawach o znęcanie. Więcej o tym, kiedy zawieszenie kary odpada, można przeczytać w moim wcześniejszym tekście o wyroku w Strzelinie.

Co zrobić, jeśli podejrzewasz, że pies sąsiada jest bez opieki

Jeśli sąsiad wyjechał, a pies — według wszelkich sygnałów — jest sam w mieszkaniu bez opieki, działaj. Ustawa daje do tego narzędzia.

Krok 1: Zadzwoń po pomoc Zgłoszenie kierujesz do policji (997) lub straży miejskiej. Możesz też skontaktować się z lokalnym schroniskiem lub powiatowym lekarzem weterynarii.

Krok 2: Art. 7 ust. 3 u.o.z. — pilny odbiór zwierzęcia Przepis pozwala odebrać zwierzę bez decyzji administracyjnej, jeśli jego życiu lub zdrowiu grozi niebezpieczeństwo. Policja, straż miejska i upoważnione organizacje ochrony zwierząt mogą działać od razu.

Krok 3: Zarejestruj sygnały Zapisz datę, godzinę i opis tego, co zaobserwowałeś. Dokumentacja (zdjęcia, nagrania) ułatwia późniejsze postępowanie. Nie musisz tego robić sam — wystarczy powiadomić odpowiednie służby.

Więcej o tym, jak wygląda procedura zgłaszania i co mówi prawo o porzuceniu zwierzęcia przed wakacjami, opisałam w tekście o porzuceniu psa lub kota na czas urlopu.

💡 Podpowiedź: Nie czekaj, aż będziesz pewny. Jeśli widzisz, że pies nie jest karmiony, nie wychodzi na spacery od wielu dni i słyszysz głośne skomlenie — to wystarczający sygnał. Policja ocenia sytuację na miejscu, Ty tylko zgłaszasz.

Skąd wiemy, że sąd mógł orzec taką karę?

Zaskakuje wielu opiekunów, że wyrok sądu może sięgać roku i sześciu miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności za „tylko” zostawienie psa. Dlatego warto rozumieć mechanizm.

Po pierwsze: Polskie prawo nie wymaga, by pies zginął, żeby mówić o przestępstwie. Samo zamknięcie bez wody na kilka dni to już znęcanie z art. 35 ust. 1a. Śmierć zwierzęcia może przesądzić o kwalifikacji ze szczególnym okrucieństwem (art. 35 ust. 2) — a to inna skala kary.

Po drugie: „Nie chciałam skrzywdzić” nie jest automatyczną obroną. Ustawa posługuje się pojęciem świadomego dopuszczenia do zadawania bólu lub cierpień. Osoba dorosła wie, że pies bez wody i jedzenia przez trzy tygodnie cierpi. Świadomość skutku wystarczy.

Po trzecie: Sądy uwzględniają, czy sprawca jest po raz pierwszy karany i czy wyraził skruchę. W tej sprawie media nie doniosły o okolicznościach łagodzących, które mogłyby skutkować zawieszeniem kary.

Podsumowanie

• Zamknięcie psa w mieszkaniu bez opieki na wiele dni lub tygodni wyczerpuje definicję znęcania z art. 6 ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt.
• Wyrok w Zgierzu (1,5 roku bezwzględnego więzienia + 12-letni zakaz posiadania zwierząt) pokazuje, że sądy traktują takie przypadki coraz poważniej.
• Śmierć zwierzęcia może kwalifikować czyn jako znęcanie ze szczególnym okrucieństwem (art. 35 ust. 2), co oznacza wyższy próg kary.
• Zakaz posiadania zwierząt przy szczególnym okrucieństwie jest obowiązkowy i może wynosić od roku do 15 lat.
• Nawiązka obowiązkowa: od 1000 zł do 100 000 zł na cel związany z ochroną zwierząt.
• Jeśli podejrzewasz, że pies sąsiada jest bez opieki — dzwoń na 997 lub do straży miejskiej. Prawo pozwala działać szybko.